Optymalne nawodnienie organizmu kluczem do biegowego sukcesu

16.04.2018

Optymalne nawodnienie organizmu kluczem do biegowego sukcesu

Optymalne nawodnienie organizmu kluczem do biegowego sukcesu

Woda jest głównym składnikiem ludzkiego ciała i stanowi nawet ok. 60% jego masy. Dzięki niej zachowane są prawidłowe funkcje organizmu oraz możliwy staje się transport składników mineralnych i innych substancji odżywczych do komórek. Dlatego odpowiednie nawodnienie staje się kluczowym elementem przywyczerpującej aktywności fizycznej, jaką jest start w biegu maratońskim, gdzie utrata płynów może sięgać nawet 4,5 litra.

Większości osób znany jest fakt, że organizm ludzki składa się z wody. Jak jednak ta informacja przekłada się na praktykę i co dzieje się w ciele biegacza podczas intensywnego wysiłku, jakim jest np. start w ORLEN Warsaw Marathon?

Średnie tempo utraty wody podczas biegu maratońskiego, przy temperaturze powietrza wahającej się pomiędzy 10 a 15 °C, wynosi ok. 1-1,5 litra na godzinę. Oznacza to, że biegacz pokonujący królewski dystans w czasie 3 godzin jest narażony na utratę wody na poziomie 3-4,5 litra. W przypadku zawodników startujących w biegu OSHEE 10 km, poprzez wyższą intensywność startu w przeliczeniu na godzinę biegu, te parametry będą wyższe i ukształtują się na poziomie 1,5-2 litrów wydalonych płynów. Uczestnikpokonujący ten dystans w 30 minut straci około 1 litra wody, zaś niezaawansowany biegacz, którego czas mieści się w granicach 45-60 minut, straci adekwatnie 1,5-2 litrów płynu. Są to wartości uśrednione, dla osoby ważącej około 80 kg. Mniej wody będzie traciła z organizmu drobna kobieta, więcej postawny mężczyzna.

Jak widać, utrata wody jest zależna od wielu czynników. Do najważniejszych z nich należą temperatura zewnętrzna i poziom wysiłku, a także indywidualne predyspozycje biegaczy. Odwodnienie może uniemożliwić nam osiągnięcie biegowych celów oraz doprowadzić do znacznie poważniejszych konsekwencji jak wyczerpanie, zmęczenie mięśni czy zasłabnięcie. Najprościej i najbezpieczniej przeciwdziałać temu uzupełniając płyny przy pomocy napojów izotonicznych, które szybko wchłaniają się do organizmu oraz uzupełniają witaminy i sole mineralne, utracone wraz z potem.– Rolą napoju izotonicznego jest wyrównanie stężenia płynów ustrojowych w organizmie i uzupełnienie składników mineralnych. Izotoniki są szczególnie polecane przy długim, intensywnym wysiłku, takim jak np. biegi długodystansowe, gdyż nie zalegają w żołądku, a dodatkowo skutecznie uzupełniają płyny oraz – regulując stężenie glukozy we krwi – przedłużają aktywność fizyczną – mówi Barbara Bielówka, Dyrektor Działu Badań i Rozwoju OSHEE, Partnera Głównego ORLEN Warsaw Marathon.

W porównaniu z wodą, napoje izotoniczne efektywniej nawadniają organizm, dzięki czemu może on działać dłużej.Woda wprawdzie najszybciej dociera do krwiobiegu, ale napój izotoniczny dostarcza niezbędnej energii do kontynuowania treningu oraz elektrolity, zatrzymujące wodę w organizmie. – Wpływ napoju izotonicznego na organizm zależy przede wszystkim od jego składu. Możemy wybierać spośród dwóch rodzajów izotoników tj. napojów węglowodanowo-elektrolitowych oraz elektrolitowych bez węglowodanów. Zdecydowanie lepszym wyborem są te pierwsze, które spełniają trzy podstawowe funkcje – ich główną rolą jest nawadnianie organizmu oraz uzupełnianie organizmu w energię i elektrolity. Taki właśnie napój – OSHEE Isotonic Drink NATURAL – znajdą w swoich pakietach startowych wszyscy zawodnicy ORLEN Warsaw Marathon – tłumaczy Jakub Czaja, halowy mistrz Polski w biegu na 3000 m i Olimpijczyk z Aten, ekspert PZLA.

Izotoniki węglowodanowo-elektrolitowe można stosować przed wysiłkiem, przygotowując organizm do podjęcia intensywnej pracy, poprzez zmaksymalizowanie zasobów glikogenu mięśniowego. Równie korzystne efekty przyniesie stosowanie izotoników podczas wysiłku, gdyż w jego trakcie napój uzupełnia straty wody spowodowane poceniem, na bieżąco dostarczając węglowodanów oraz częściowo uzupełniając straty elektrolitów. Napoje izotoniczne warto pić również do nawadniania i uzupełniania energii po zakończonym wysiłku, kiedy organizm jest mocno odwodniony, a zapasy glikogenu często mocno uszczuplone.